माझे  विचार

ही कथा आहे स्वातंत्रपूर्व काळातील, म्हणजे १९४५ सालातील. भांबुरड्याच्या एका शाळेतील मैदानावर गेले काही दिवस आंतरशालेय क्रिकेटच्या स्पर्धा सुरू होत्या, अटीतटीचे सामने सुरू होते. आज अंतिम स्पर्धा खूप चुरशीची नक्कीच होणार होती. पुणे कँपातील गोऱ्या विद्यार्थ्यांची इंग्रजी शाळा आणि भांबुरड्यातील मराठी शाळा, अंतिम फेरीत पोहोचल्या होत्या. दोन्ही संघ तुल्यबळ होते, पारडं कोणाच्या बाजूने झुकेल हा अंदाज लावणे कठीण होते. नाणे फेक मराठी शाळेने जिंकली व प्रथम क्षेत्ररक्षण स्वीकारले. आठ बॉल

लेखक : नितीन कुलकर्णी अकरावीतील अनिकेत, बाल साहित्याचा लेखक म्हणून बराच नावाजला होता. कालच त्याने शाळेच्या नोटीस बोर्ड वर, आंतरशालेय राज्यस्तरीय कथा स्पर्धे विषयी वाचले आणि त्याच्यात नवा उत्साह संचारला. वेगळाच विषय असावा असे त्याला मनोमन वाटत होते. तीन चार दिवस झाले पण त्याला चांगला विषयच सुचत नव्हता त्यामुळे अनिकेत जरा बेचैनच होता. थोडा बदल म्हणून तो मित्रांच्या सोबत सहलीला निघाला. पुण्याजवळच एका सरदारांचा मोठा प्रेक्षणीय वाडा आहे. सकाळी नऊच्या सुमारास ते वाड्यावर पोहोचले,

रिक्षा स्टँडवर मदन मिश्राची रिक्षा आली की सगळे रिक्षा वाले खुश व्हायचे, मदनचा आनंदी स्वभाव व सगळ्यांना मदत करण्याची वृत्ती, त्यामुळे...

उंच, पिळदार शरीरयष्टी असलेला पंचविशीतला एक देखणा तरुण, किती तरी वेळ एकाच चित्रा समोर स्थिरावलेला, एक टक त्या चित्रा कडे बघत असताना एक गोड...

प्रस्तावना : प्रस्तुत आहे एक कथा , त्यापेक्षा, खरं तर एका ज्येष्ठ दाम्पत्याची मनोव्यथाच. तारुण्याच्या गुर्मीत असता हा विचार मिथ्या वाटेल...